أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ .
Бизга Қутайба, Моликдан, у Абул-Асвад Муҳаммад ибн Абдураҳмондан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан (иҳромга кириб) талбия айтдилар.»
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоздан кейин (ортидан) иҳромга кириб талбия айтдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай (беш) такбир айтар эдилар
ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳажни якка (ифрод) қилиб адо этдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (беш такбир) айтар эди
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) заъфарон билан хушбўйланишни ман қилдилар.
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир мудд (сув) билан таҳорат қилар ва соғ миқдорича (сув) билан ғусл қилар эдилар.