2801-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً وَقَدْ جَهَدَهُ الْمَشْىُ قَالَ " ارْكَبْهَا " . قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ . قَالَ " ارْكَبْهَا وَإِنْ كَانَتْ بَدَنَةً " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд, Собитдан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди (ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини қурбонлик туясини ҳайдаб бораётганини ва юришдан чарчаганини кўриб: «Унга мин,» дедилар. У: «Бу қурбонлик туяси-ку,» деди. У зот: «Гарчи қурбонлик туяси бўлса-да, унга мин,» дедилар.