أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، قَالَ أَخَذْتُ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِشْقَصٍ كَانَ مَعِي بَعْدَ مَا طَافَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فِي أَيَّامِ الْعَشْرِ . قَالَ قَيْسٌ وَالنَّاسُ يُنْكِرُونَ هَذَا عَلَى مُعَاوِيَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга ал-Ҳасан ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Қайс ибн Саъддан, у Атодан, у Муовиядан ривоят қилди. Муовия (розияллаҳу анҳу) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байтни ҳамда Сафо ва Марвани тавоф қилганларидан кейин, ўн кунликнинг кунларида, мен ўзимда бўлган пайкон (ўқ учи) билан у кишининг сочларининг учларидан олдим.» Қайс деди: «Одамлар буни Муовияда ноўрин деб ҳисоблардилар.»