حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ، أَنَّ مُؤَذِّنَ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ الصَّلاَةُ . قَالَ سِرْ سِرْ . حَتَّى إِذَا كَانَ قَبْلَ غُيُوبِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ انْتَظَرَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ صَنَعَ مِثْلَ الَّذِي صَنَعْتُ فَسَارَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ مَسِيرَةَ ثَلاَثٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جَابِرٍ عَنْ نَافِعٍ نَحْوَ هَذَا بِإِسْنَادِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фузайл отасидан, у Нофедан ва Абдуллаҳ ибн Воқиддан ривоят қилди: Ибн Умарнинг муаззини ‹Намоз!› деди. У: ‹Юр, юр› деди. Ҳатто шафақ ғойиб бўлишидан олдин тушиб мағрибни ўқиди, сўнгра шафақ ғойиб бўлгунча кутди ва хуфтонни ўқиди. Кейин деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бирор иши шошилинч бўлса, мен қилгандек қилар эдилар. Сўнгра у кун ва кечада уч (кун)лик масофа йўл юрди. Абу Довуд деди: уни Ибн Жобир Нофедан шунга ўхшаш ўз исноди билан ривоят қилди.