أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، سَمِعْتُ الْحَجَّاجَ، يَقُولُ لاَ تَقُولُوا سُورَةُ الْبَقَرَةِ قُولُوا السُّورَةُ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا الْبَقَرَةُ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ أَنَّهُ كَانَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ حِينَ رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَاسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ وَاسْتَعْرَضَهَا يَعْنِي الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ وَكَبَّرَ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ فَقُلْتُ إِنَّ أُنَاسًا يَصْعَدُونَ الْجَبَلَ . فَقَالَ هَا هُنَا وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ رَأَيْتُ الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ رَمَى .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ибн Аби Зоида хабар берди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, мен ал-Ҳажжожнинг шундай деяётганини эшитдим: «Бақара сураси» деманглар, «Унда сигир (ал-бақара) зикр қилинган сура» денглар. Мен буни Иброҳимга айтдим, у деди: Менга Абдурраҳмон ибн Язид хабар бердики, у Абдуллаҳ билан бирга, у (Абдуллаҳ) Ақаба жамрасига тош отганида бўлган экан. У (Абдуллаҳ) водийнинг ичига кириб, унга — яъни жамрага — рўбарў турди ва унга етти тошча билан тош отди, ҳар бир тошча билан такбир айтди. Мен: «Баъзи одамлар тоғга чиқмоқдалар,» дедим. У: «Ўзидан бошқа илоҳ йўқ Зотга қасамки, мана шу ер — мен Бақара сураси нозил қилинган зотнинг тош отганини кўрган жойдир,» деди.