أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، قَالَ قَالَ مُجَاهِدٌ قَالَ سَعْدٌ رَجَعْنَا فِي الْحَجَّةِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبَعْضُنَا يَقُولُ رَمَيْتُ بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ وَبَعْضُنَا يَقُولُ رَمَيْتُ بِسِتٍّ فَلَمْ يَعِبْ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ .
Менга Яҳё ибн Мусо ал-Балхий хабар бериб деди: бизга Суфён ибн Уяйна Ибн Аби Нажиҳдан ривоят қилди, у деди: Мужоҳид деди: Саъд деди: «Биз ҳажда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга қайтдик. Баъзиларимиз: «Мен етти тош билан отдим,» дерди, баъзиларимиз: «Мен олти (тош) билан отдим,» дерди. Ҳеч ким бир-бирини айбга қўймади.»