أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ بْنِ اللَّجْلاَجِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ غُبَارًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدُخَانَ جَهَنَّمَ فِي جَوْفِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَلاَ يَجْمَعُ اللَّهُ فِي قَلْبِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ الإِيمَانَ بِاللَّهِ وَالشُّحَّ جَمِيعًا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам хабар берди, у Шуайбдан, у ал-Лайсдан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Жаъфардан, у Сафвон ибн Абу Язиддан, у Абул-Ало ибн ал-Лажлождан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитди: Аллаҳ азза ва жалла мусулмон кишининг ичида Аллаҳ йўлидаги чанг билан жаҳаннам тутунини жам қилмайди, ҳамда Аллаҳ мусулмон кишининг қалбида Аллаҳга имон билан бахилликни бирга жам қилмайди.