أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بِشْرِ بْنِ مَسْعُودٍ، وَرَدَّ الْحَدِيثَ حَتَّى رَدَّهُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ ذُكِرَ ذَلِكَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَمَا ذَاكُمْ " . قُلْنَا الرَّجُلُ تَكُونُ لَهُ الْمَرْأَةُ فَيُصِيبُهَا وَيَكْرَهُ الْحَمْلَ وَتَكُونُ لَهُ الأَمَةُ فَيُصِيبُ مِنْهَا وَيَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ مِنْهُ . قَالَ " لاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا فَإِنَّمَا هُوَ الْقَدَرُ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд ва Ҳумайд ибн Масъада хабар бердилар, иккаласи деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Авн, Муҳаммад ибн Сийриндан, у Абдурраҳмон ибн Бишр ибн Масъуддан ривоят қилди — ва ҳадисни Абу Саид ал-Худрийга етказгунча (санадни) қайтарди — у деди: Бу (азл масаласи) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида зикр қилинди. У: «Бу нима (қилганингиз)?» дедилар. Биз: «Бир кишининг аёли бўлади, у унга яқинлик қилади, бироқ ҳомиладорликни ёмон кўради; яна унинг чўриси бўлади, у ундан (баҳра) олади, бироқ ундан ҳомиладор бўлишини ёмон кўради,» дедик. У: «Буни қилмаслигингиз сизга (зиён эмас), чунки у фақат қадардир,» дедилар.