وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بِشْرٍ الأَنْصَارِيِّ، . قَالَ فَرَدَّ الْحَدِيثَ حَتَّى رَدَّهُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ ذُكِرَ الْعَزْلُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " وَمَا ذَاكُمْ " . قَالُوا الرَّجُلُ تَكُونُ لَهُ الْمَرْأَةُ تُرْضِعُ فَيُصِيبُ مِنْهَا وَيَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ مِنْهُ وَالرَّجُلُ تَكُونُ لَهُ الأَمَةُ فَيُصِيبُ مِنْهَا وَيَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ مِنْهُ . قَالَ " فَلاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا ذَاكُمْ فَإِنَّمَا هُوَ الْقَدَرُ " . قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثْتُ بِهِ الْحَسَنَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ هَذَا زَجْرٌ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муоз ибн Муоз ривоят қилди, бизга Ибн Авн Муҳаммаддан, у Абдурраҳмон ибн Бишр ал-Ансорийдан ривоят қилди; (Ровий) деди: У ҳадисни (санад билан) қайтариб, ҳатто уни Абу Саид ал-Худрийга етказди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида азл зикр қилинди, у: «Бу нима (дегани)?» деди. Улар: «Киши(нинг) эмизадиган (бола эмизаётган) аёли бўлади, у ундан баҳраманд бўлади, аммо ундан ҳомиладор бўлишини ёқтирмайди; ва киши(нинг) чўриси бўлади, у ундан баҳраманд бўлади, аммо ундан ҳомиладор бўлишини ёқтирмайди» дедилар. У: «Буни қилмасангиз, сизларга (зарари) йўқ, чунки у фақат қадардир» деди. Ибн Авн деди: Мен буни ал-Ҳасанга айтдим, у: «Аллаҳга қасамки, гўё бу (азл) қайтариқ (ман)дек» деди.