حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الْقُرَشِيِّ الْمُلَيْكِيِّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ فُتِحَ لَهُ مِنْكُمْ بَابُ الدُّعَاءِ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ وَمَا سُئِلَ اللَّهُ شَيْئًا يَعْنِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يُسْأَلَ الْعَافِيَةَ " . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الدُّعَاءَ يَنْفَعُ مِمَّا نَزَلَ وَمِمَّا لَمْ يَنْزِلْ فَعَلَيْكُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِالدُّعَاءِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الْقُرَشِيِّ وَهُوَ الْمَكِّيُّ الْمُلَيْكِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ . وَقَدْ رَوَى إِسْرَائِيلُ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا سُئِلَ اللَّهُ شَيْئًا أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنَ الْعَافِيَةِ "
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун, Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ал-Қураший ал-Мулайкийдан, у Мусо ибн Уқбадан, у Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у шундай деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан кимга дуо эшиги очилса, унга раҳмат эшиклари очилибди. Ва Аллаҳдан сўралган нарсалар ичида У учун офият (саломатлик) сўралишидан кўра маҳбуброғи йўқдир,» дедилар. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, дуо нозил бўлган (бало)га ҳам, ҳали нозил бўлмаган (бало)га ҳам фойда беради. Бас, эй Аллаҳнинг бандалари, дуони лозим тутинглар,» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Биз уни фақат Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ал-Қурашийнинг ҳадисидан биламиз — у ал-Маккий ал-Мулайкийдир — ва у ҳадисда заифдир, баъзи аҳли илмлар уни ҳифзи (ёдлаши) жиҳатидан заиф санаганлар. Бу ҳадисни Исроил, Абдурраҳмон ибн Абу Бакрдан, у Мусо ибн Уқбадан, у Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Аллаҳдан сўралган нарсалар ичида офиятдан кўра Унга маҳбуброғи йўқдир,» деб ривоят қилган.