أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه - وَفِي حَدِيثِ الْحَارِثِ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ يَقُولُ - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ وَإِنَّمَا لاِمْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لِدُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ " .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди, ҳамда ал-Ҳорис ибн Мискин — унга (китоб) ўқиб эшиттирилганида, мен ҳам эшитиб турган ҳолда — Ибнул-Қосимдан (ривоят қилди), у деди: менга Молик хабар берди, у Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Алқама ибн Ваққосдан, у Умар ибнул-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)дан — ал-Ҳориснинг ҳадисида: «У Умарнинг шундай деяётганини эшитди» (дейилган) — деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Амаллар фақат ният биландир ва ҳар бир кишига фақат ният қилгани (мансубдир). Кимнинг ҳижрати Аллаҳ ва Унинг Расули (учун) бўлса, унинг ҳижрати Аллаҳ ва Унинг Расулига (мансуб)дир. Кимнинг ҳижрати эришадиган бир дунё (манфаати) ёки уйланадиган бир аёл учун бўлса, унинг ҳижрати ўзи ҳижрат қилган нарсага (мансуб)дир,» дедилар.