أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ، يُحَدِّثَانِهِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، أَتَى بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي غُلاَمًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ " . قَالَ لاَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَارْجِعْهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар берди — унга (Ҳорисга) ўқиб берилганда мен эшитиб турардим — Ибнул-Қосимдан, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмон ва Муҳаммад ибн Нуъмондан, улар Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилиб (айтишларича), унинг отаси уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига олиб келиб: «Мен ўғлимга менга қарашли бир қулни ҳадя қилдим,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳамма болаларингга (шундай) ҳадя қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ундай бўлса, уни қайтар,» дедилар.