أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ النُّعْمَانِ، وَحُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَاهُ عَنْ بَشِيرِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّهُ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالنُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلاَمًا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تُنْفِذَهُ أَنْفَذْتُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَكُلَّ بَنِيكَ نَحَلْتَهُ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, ал-Авзоийдан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилишича), Муҳаммад ибн Нуъмон ва Ҳумайд ибн Абдурраҳмон унга Башир ибн Саъддан ривоят қилдилар: у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига Нуъмон ибн Баширни (олиб) келиб: «Мен бу ўғлимга бир қулни ҳадя қилдим, агар буни амалга оширишни (жойиз) деб кўрсангиз, мен уни амалга ошираман,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳамма ўғилларингга (шундай) ҳадя қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол,» дедилар.