379-ҳадисСунани Насоий · Ҳайз ва истиҳоза китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنَاوِلُنِي الإِنَاءَ فَأَشْرَبُ مِنْهُ وَأَنَا حَائِضٌ ثُمَّ أُعْطِيهِ فَيَتَحَرَّى مَوْضِعَ فَمِي فَيَضَعُهُ عَلَى فِيهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Мисъардан, у Миқдом ибн Шурайҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга идишни узатардилар, мен ҳайзли ҳолимда ундан ичардим, сўнг уни (қайтариб) берардим. Шунда у оғзим теган жойни излаб топиб, уни ўз оғизларига қўярдилар.»