حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَيْفُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يَقُولُ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي لَيْلَى، أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ أَهْدَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِائَةَ بَدَنَةٍ، فَأَمَرَنِي بِلُحُومِهَا فَقَسَمْتُهَا، ثُمَّ أَمَرَنِي بِجِلاَلِهَا فَقَسَمْتُهَا، ثُمَّ بِجُلُودِهَا فَقَسَمْتُهَا.
Абу Нуъайм бизга айтди: Сайф ибн Абу Сулаймон бизга айтди: У деди: Мен Мужоҳидни шундай деганини эшитди: Ибн Абу Лайла менга айтди: Али розияллаҳу анҳу унга айтди: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам юз (қурбонлик) туя ҳадя қилди, менга уларнинг гўштларини (тақсимлашни) буюрди, мен уларни тақсимлади, сўнг менга уларнинг ёпинчиқларини (буюрди), мен уларни тақсимлади, сўнг териларини, мен уларни тақсимлади.