حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ كُنَّا لاَ نَأْكُلُ مِنْ لُحُومِ بُدْنِنَا فَوْقَ ثَلاَثِ مِنًى، فَرَخَّصَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلُوا وَتَزَوَّدُوا ". فَأَكَلْنَا وَتَزَوَّدْنَا. قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَقَالَ حَتَّى جِئْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ لاَ.
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Ибн Журайждан: Ато бизга айтди: У Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: Биз ўз (қурбонлик) туяларимизнинг гўштидан уч Мино (кунлари)дан ортиғини емас эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга рухсат берди ва: «Енг ва озуқа (йўл) қилиб олинг» дедилар. Биз едик ва озуқа қилиб олдик. Мен Атога: ‹У: ‹Мадинага келгунимизча› дедими?› дедим. У: ‹Йўқ› деди.