حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا لاَ نُمْسِكُ لُحُومَ الأَضَاحِيِّ فَوْقَ ثَلاَثٍ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَتَزَوَّدَ مِنْهَا وَنَأْكُلَ مِنْهَا . يَعْنِي فَوْقَ ثَلاَثٍ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Закариё ибн Адийй хабар берди, у Убайдуллаҳ ибн Амрдан, у Зайд ибн Абу Унайсадан, у Ато ибн Абу Робоҳдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: У деди: Биз қурбонлик гўштларини уч кундан ортиқ сақламас эдик. Сўнгра Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга улардан озиқ қилиб олишни ва ейишни — яъни уч кундан ортиқ — буюрди.