حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ، عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ كُنَّا لاَ نَأْكُلُ مِنْ لُحُومِ بُدْنِنَا فَوْقَ ثَلاَثِ مِنًى فَأَرْخَصَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلُوا وَتَزَوَّدُوا " . قُلْتُ لِعَطَاءٍ قَالَ جَابِرٌ حَتَّى جِئْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ نَعَمْ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Али ибн Мушир ривоят қилди, (ҳ) бизга Яҳё ибн Айюб ҳам ривоят қилди, бизга ибн Улайя ривоят қилди, иккаласи ибн Журайждан, у Атодан, у Жобирдан, (ҳ) менга Муҳаммад ибн Ҳотим ҳам ривоят қилди — лафз уникидир — бизга Яҳё ибн Саийд ривоят қилди, у ибн Журайждан, бизга Ато ривоят қилди, у деди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деяётганини эшитдим: Биз қурбонлик туяларимиз гўштидан Минода уч кундан ортиқ емас эдик. Сўнгра Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга рухсат берди ва: «Енглар ва озиқ қилиб олинг» деди. Мен Атога: «Жобир ‹Мадинага келгунимизча› дедими?» дедим. У: «Ҳа» деди.