أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ عَلَيْهِ لَيْلَةٌ نَذَرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يَعْتَكِفُهَا فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَكِفَ .
Бизга Ишоқ ибн Мусо хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): унинг зиммасида жоҳилият даврида назр қилган, эътикофда ўтказадиган бир кечаси бор эди. Шунда у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, У эса унга эътикоф қилишни амр қилдилар.