أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، كَانَ جَعَلَ عَلَيْهِ يَوْمًا يَعْتَكِفُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَكِفَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ҳакам хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: мен Убайдуллаҳни эшитдим, Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Умар (розияллаҳу анҳу) жоҳилият даврида ўз зиммасига бир кун эътикоф қилишни олган эди. Шунда у бу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, У эса унга уни эътикофда ўтказишни амр қилдилар.