أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا فَقَدْ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . فَلَمَّا كَانَتِ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ أَتُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَذَا وَكَذَا . فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ . وَلأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا . فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رُشْدًا . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سُفْيَانُ فِي الزُّهْرِيِّ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ .
Бизга Зиёд ибн Айюб хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Язид ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен одамлар Ла илаҳа иллаллаҳъ дегунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим. Бас, қачонки улар буни айтсалар, ҳаққидан бошқа ҳолда қонларини ва молларини мендан сақлаб қоладилар, ҳисоблари эса Аллаҳ зиммасидадир,» дедилар. Ридда (диндан қайтиш) юз берганида, Умар Абу Бакрга: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай-шундай деганини эшитганинг ҳолда улар билан жанг қиласанми? деди. У: Аллаҳга қасамки, мен намоз билан закот орасини ажратмайман ва уларнинг орасини ажратганлар билан албатта жанг қиламан, деди. Бас, биз у билан бирга жанг қилдик ва буни тўғри йўл деб топдик.» Абу Абдураҳмон деди: Суфён аз-Зуҳрий (ривоятида) қаввий эмас — бу Суфён ибн Ҳусайндир.