Сунани Насоий — 4010-ҳадис

Қон тўкишни ман қилиш китоби · Катта гуноҳлар зикри

4010-ҳадисСунани Насоий · Қон тўкишни ман қилиш китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح وَأَنْبَأَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الْكَبَائِرُ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَقَوْلُ الزُّورِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан; (ҳ) ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл хабар берди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Абу Бакрдан (ривоят қилдики), у деди: мен Анаснинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Катта гуноҳлар — Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқ бўлиш, жонни ўлдириш ва ёлғон сўзлашдир,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4011-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Катта гуноҳлар — Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқ бўлиш, жонни ўлдириш ва (қасддан) ёлғон қасам ичишдир,

Сунани Насоий, 4867-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Катта гуноҳлар: Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқ бўлиш, жонни ўлдириш ва ёлғон сўздир,

Сунани Насоий, 4868-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Катта гуноҳлар: Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқ бўлиш, жонни ўлдириш ва ёлғон (қасамга ботган) яминул-ғамусдир,

Саҳиҳул Бухорий, 6675-ҳадисҚасам ва назр

"Катта гуноҳлар (кабира): Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқлик (итоатсизлик), жон ўлдириш ва ямин ғамус (кишини гуноҳга ботирувчи ёлғон қасам)."

Саҳиҳул Бухорий, 6871-ҳадисДият китоби

"Катта гуноҳларнинг энг каттаси — Аллаҳга ширк келтириш, жон ўлдириш, ота-онага оқлик ва ёлғон сўз" — ёки: "ёлғон гувоҳлик" деди.

Сунани Термизий, 1207-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқ бўлиш, жонни (ноҳақ) ўлдириш ва ёлғон сўзлаш,