أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " مَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَمَا أَصَبْتَ بِعَرْضِهِ فَهُوَ وَقِيذٌ " . وَسَأَلْتُهُ عَنِ الْكَلْبِ فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَأَخَذَ وَلَمْ يَأْكُلْ فَكُلْ فَإِنَّ أَخْذَهُ ذَكَاتُهُ وَإِنْ كَانَ مَعَ كَلْبِكَ كَلْبٌ آخَرُ فَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ أَخَذَ مَعَهُ فَقَتَلَ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, Закариёдан, у Шаъбийдан, у Адий ибн Ҳотамдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан миъроз (учли таёқ) билан қилинган ов ҳақида сўрадим. У: «Унинг ўткир учи билан уриб овлаганингни еб ол, лекин ён томони билан уриб овлаганинг — у уриб ўлдирилган (ҳаром)дир,» дедилар. Ундан ит ҳақида ҳам сўрадим. У: «Итингни қўйиб юборганингда, у (овни) ушлаб, емаган бўлса, еб ол, чунки унинг ушлаши — унинг сўйилишидир. Агар итинг билан бирга бошқа ит бўлиб, у (ҳам) ушлаган ва ўлдирган бўлишидан қўрқсанг, ема, чунки сен фақат ўз итинг устига (Аллаҳнинг) номини айтгансан, бошқасига айтмагансан,» дедилар.