4420-ҳадисСунани Насоий · Қурбонликлар китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ نَحَرْنَا فَرَسًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكَلْنَاهُ . وَقَالَ قُتَيْبَةُ فِي حَدِيثِهِ فَأَكَلْنَا لَحْمَهُ . خَالَفَهُ عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ .
Бизга Қутайба ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар берди, улар дедилар: бизга Суфён ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у Фотимадан, у Асмодан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида биз бир отни сўйдик ва уни едик.» Қутайба ўз ҳадисида: «Ва унинг гўштини едик,» деди. Унга Абда ибн Сулаймон мухолиф бўлди.