أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ مَرَّةً عَنْ أَبِيهِ، وَقَالَ، مَرَّةً عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ وَعَنِ الْجَلاَّلَةِ وَعَنْ رُكُوبِهَا وَعَنْ أَكْلِ لَحْمِهَا .
Менга Усмон ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: менга Саҳл ибн Баккор ривоят қилди, у деди: бизга Вуҳайб ибн Холид ривоят қилди, у Ибн Товусдан, у Амр ибн Шуайбдан, у отаси Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Амрдан (ривоят қилдики) — бир марта «отасидан» деди, бир марта «бобосидан» деди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар кунида хонаки эшакларнинг гўштидан, жаллолад (нажосат ейдиган ҳайвон)дан, уларга минишдан ва гўштини ейишдан қайтардилар.