أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُزَابَنَةِ أَنْ يَبِيعَ ثَمَرَ حَائِطِهِ وَإِنْ كَانَ نَخْلاً بِتَمْرٍ كَيْلاً وَإِنْ كَانَ كَرْمًا أَنْ يَبِيعَهُ بِزَبِيبٍ كَيْلاً وَإِنْ كَانَ زَرْعًا أَنْ يَبِيعَهُ بِكَيْلِ طَعَامٍ نَهَى عَنْ ذَلِكَ كُلِّهِ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобанадан қайтардилар — яъни киши ўз боғининг мевасини, агар у хурмозор бўлса, (дарахтдагисини чамалаб) ўлчовли қуруқ хурмога сотишидан; агар у узумзор бўлса, уни (чамалаб) ўлчовли майизга сотишидан; агар у экинзор бўлса, уни ўлчовли таомга сотишидан — буларнинг барчасидан қайтардилар.