Сунани Насоий — 4668-ҳадис

Молиявий муомалалар китоби · Бундан истиснолар

4668-ҳадисСунани Насоий · Молиявий муомалалар китоби

أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَالسِّنَّوْرِ إِلاَّ كَلْبَ صَيْدٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا مُنْكَرٌ ‏.‏

Менга Иброҳим ибн ал-Ҳасан хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад хабар берди, у Ҳаммод ибн Саламадан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) итнинг ва мушукнинг баҳосидан наҳй қилдилар, ов ити бундан мустасно. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: бу мункардир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4295-ҳадисОв ва сўйиш китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мушук ва ит баҳосини ман қилдилар, овчи итдан бошқа. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Ҳажжожнинг Ҳаммод ибн Саламадан (қилган) ҳадиси саҳиҳ эмас.

Сунани Насоий, 4911-ҳадисЎғри қўлини кесиш китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қалқон (ўғирлангани) учун (ўғрининг қўлини) кесдилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу хатодир.

Сунани Насоий, 5194-ҳадисЗийнат китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — мурсал (тарзда). Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: мурсал (ривоят)лар тўғриликка кўпроқ ўхшайди, Аллаҳ субҳанаҳу ва таоло энг билгувчидир.

Сунани Насоий, 1786-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дедилар, деб шунга ўхшашини зикр қилди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Абу Жаъфар ар-Розий ҳадисда кучли (рови) эмас.

Сунани Насоий, 5678-ҳадисИчимликлар китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуббў (қовоқ идиш), ҳантам (лой кўза), нақир (ўйилган ёғоч идиш) ва музаффат (смола сурилган идиш)дан (тайёрланган набиздан) наҳй қилдилар. Абу Авона унга мухолиф…

Сунани Насоий, 4292-ҳадисОв ва сўйиш китоби

ки), у Абу Масъуд Уқбанинг бундай деганини эшитган: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ит баҳосини, фоҳишанинг ҳақи (маҳри)ни ва фолбиннинг ҳақини ман қилдилар.