أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ رَجُلٌ يُدَايِنُ النَّاسَ وَكَانَ إِذَا رَأَى إِعْسَارَ الْمُعْسِرِ قَالَ لِفَتَاهُ تَجَاوَزْ عَنْهُ لَعَلَّ اللَّهَ تَعَالَى يَتَجَاوَزُ عَنَّا . فَلَقِيَ اللَّهَ فَتَجَاوَزَ عَنْهُ " .
Бизга Ҳишом ибн Аммор хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга аз-Зубайдий, аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир киши одамларга қарз берар эди. Қачон қийинчиликдаги кишининг қийинчилигини кўрса, хизматкорига: «Уни кечир, шояд Аллаҳ таоло бизни кечирса,» дер эди. Сўнг у Аллаҳга йўлиқди ва (Аллаҳ) уни кечирди,» дедилар.