5111-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ الْحِمْيَرِيِّ، عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ، قَالَ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга ал-Лайс хабар берди, у Язид ибн Абу Ҳабийбдан, у Абул-Ҳусайн ал-Ҳимярийдан, у Абу Райҳонадан (ривоят қилиб), у деди: бизга шу нарса етиб келдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тиш парчалашдан (сийраклатишдан) ва бадан-нақш (тату) қуйишдан қайтардилар.