أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ ظَبْيَانَ، عَنْ حُكَيْمِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهِ رَدْعٌ مِنْ خَلُوقٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَانْهَكْهُ " . ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ " اذْهَبْ فَانْهَكْهُ " . ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ " اذْهَبْ فَانْهَكْهُ ثُمَّ لاَ تَعُدْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён Имрон ибн Забёндан, у Ҳукайм ибн Саъддан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди, унда халуқ (заъфаронли атр) изи бор эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Бор, уни ювиб ташла,» дедилар. Сўнг у яна келди, у: «Бор, уни ювиб ташла,» дедилар. Сўнг у яна келди, у: «Бор, уни ювиб ташла, сўнг бошқа сурма,» дедилар.