5210-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَلِيُّ سَلِ اللَّهَ الْهُدَى وَالسَّدَادَ " . وَنَهَانِي أَنْ أَجْعَلَ الْخَاتَمَ فِي هَذِهِ وَهَذِهِ . وَأَشَارَ يَعْنِي بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Осим ибн Кулайбдан, у Абу Бурдадан (ривоят қилдики), у деди: Али (розияллаҳу анҳу) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Али, Аллаҳдан ҳидоят ва тўғриликни сўрагин,» дедилар. Ва мени узукни мана бунга ва бунга (тақишимдан) қайтардилар — яъни кўрсаткич ва ўрта бармоқларини ишора қилдилар.