أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَخَتَّمُ بِخَاتَمٍ مِنْ ذَهَبٍ ثُمَّ طَرَحَهُ وَلَبِسَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ وَنُقِشَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ " لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ أَنْ يَنْقُشَ عَلَى نَقْشِ خَاتَمِي هَذَا " . وَجَعَلَ فَصَّهُ فِي بَطْنِ كَفِّهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар бериб, деди: бизга Суфён, Айюб ибн Мусодан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилди). У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук тақар эдилар, сўнг уни ташлаб, кумушдан узук тақдилар ва унга «Муҳаммадун Расулуллаҳ» деб нақш ўйилди, сўнг дедилар: «Ҳеч ким менинг шу узугимнинг нақшига ўхшаш нақш ўйиши дуруст эмас.» Ва унинг кўзини кафтининг ички томонига қаратиб қўйдилар.