أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ، عَنْ جَابِرٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ - قَالَ الْبُسْرُ وَالتَّمْرُ خَمْرٌ.
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Шуъбадан, у Муҳориб ибн Дисордан, у Жобир — яъни ибн Абдуллаҳ — (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: пишмаган (хом) хурмо ва қуруқ хурмо (аралашмаси) хамрдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
у Шайбондан, у ал-Аъмашдан, у Муҳориб ибн Дисордан, у Жобирдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у зот: «Майиз (қуритилган узум) ва қуруқ хурмо — бу хамрдир,» дедилар.
Ҳусайндан — у Ибн Вокиддир — у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шуфъа ва қўшничилик (ҳаққи) ҳақида ҳукм чиқардилар.
ки, Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳ (бомдод) намозини, тонг унга равшан бўлган пайтда ўқидилар.
у Амрдан: У Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитди, у деди: Уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сотди.
Ибн Журайж айтди: Менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитган: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жониворлардан бирор нарсани (нишон қилиб) боғлаб туриб ўлдиришдан…
Шарийкдан, у Аммор ад-Дуҳнийдан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фатҳ куни, бошларида қора салла билан (Маккага) кирдилар.