أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْبَلَحِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالتَّمْرِ.
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон хабар берди, у Шуъбадан, у ал-Ҳакамдан, у ибн Абу Лайладан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир кишидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) балаҳ (ғўра хурмо) билан қуруқ хурмони, ҳамда майиз (қуритилган узум) билан қуруқ хурмони (аралаштиришдан) қайтардилар.