أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الصَّلاَةِ فِي أَعْطَانِ الإِبِلِ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Ашъасдан, у ал-Ҳасандан, у Абдуллаҳ ибн Муғаффалдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туялар қўтонида намоз ўқишдан ман қилдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирганларида узукларини ечиб қўяр эдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозгоҳга чиқиб ёмғир тиладилар ва қиблага юзланганларида ридоларини ағдардилар
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) заъфарон билан хушбўйланишни ман қилдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлларининг чойшабларида (ёпинчиқларида) намоз ўқимас эдилар.
ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайвонни ҳайвонга насияга (қарзга, кечиктириб) сотишдан наҳй қилдилар.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўйнинг курагини (гўштини) едилар, сўнг намоз ўқидилар ва таҳорат қилмадилар.