Сунани Насоий — 791-ҳадис

Имомлик китоби · Иқомадан кейин имомга ҳожат туғилса

791-ҳадисСунани Насоий · Имомлик китоби

أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَجِيٌّ لِرَجُلٍ فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ ‏.‏

Бизга Зиёд ибн Айюб хабар берди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ривоят қилди, Анасдан (ривоят қилдики), у деди: «Намозга иқомат айтилди, ҳолбуки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан махфий суҳбатлашаётган эдилар. У зот намозга қоим бўлгунча (ўринда кутиб ўтирган) жамоа ухлаб қолди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 642-ҳадисАзон китоби

Намозга иқомат айтилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам масжиднинг бир четида бир киши билан яшурин суҳбатлашаётган эдилар. У зот намозга қавм ухлаб қолгунча турмадилар.

Саҳиҳул Бухорий, 6292-ҳадисИжозат сўраш

У: Намозга иқомат айтилди, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (яширин) гапириб турар эди. У (у кишига) гапиришда давом этди, ҳатто саҳобалари (кутиб) ухлаб қолдилар. Сўнг у киши туриб намоз…

Сунани Абу Довуд, 544-ҳадисНамоз китоби

Намозга иқомат айтилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса масжиднинг бир четида (киши билан) пичирлашиб турардилар. Қавм ухлаб қолгунча у зот намозга турмадилар.

Саҳиҳи Муслим, 833-ҳадисҲайз китоби

Намозга иқомат айтилди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишига сирдош (суҳбатдош) эди — Абдулворис ҳадисида: "ва Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша киши билан сирлашяпти" — у намозга…

Саҳиҳул Бухорий, 384-ҳадисНамоз китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқирдилар, Оиша эса у киши билан қибла орасида — улар ухлайдиган тўшак устида — кўндаланг (ётган) ҳолда (бўларди).

Саҳиҳи Муслим, 834-ҳадисҲайз китоби

Намозга иқомат айтилди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан сирлашяпти; у у билан сирлашишда давом этди — то ашоблари ухлаб қолгунча; кейин келди ва уларга (имом бўлиб) намоз ўқиди.