Саҳиҳи Муслим — 833-ҳадис

Ҳайз китоби · Отирган ҳолда ухлаш таҳоратни бузмаслиги

833-ҳадисXalqaro 376Саҳиҳи Муслим · Ҳайз китоби

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَجِيٌّ لِرَجُلٍ - وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنَاجِي الرَّجُلَ - فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ ‏.‏

Анас айтди: Намозга иқомат айтилди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишига сирдош (суҳбатдош) эди — Абдулворис ҳадисида: "ва Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша киши билан сирлашяпти" — у намозга турмади — то қавм ухлаб қолгунча.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 834-ҳадисҲайз китоби

Намозга иқомат айтилди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан сирлашяпти; у у билан сирлашишда давом этди — то ашоблари ухлаб қолгунча; кейин келди ва уларга (имом бўлиб) намоз ўқиди.

Сунани Насоий, 791-ҳадисИмомлик китоби

Намозга иқомат айтилди, ҳолбуки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан махфий суҳбатлашаётган эдилар. У зот намозга қоим бўлгунча (ўринда кутиб ўтирган) жамоа ухлаб қолди.

Саҳиҳул Бухорий, 6292-ҳадисИжозат сўраш

У: Намозга иқомат айтилди, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (яширин) гапириб турар эди. У (у кишига) гапиришда давом этди, ҳатто саҳобалари (кутиб) ухлаб қолдилар. Сўнг у киши туриб намоз…

Сунани Абу Довуд, 544-ҳадисНамоз китоби

Намозга иқомат айтилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса масжиднинг бир четида (киши билан) пичирлашиб турардилар. Қавм ухлаб қолгунча у зот намозга турмадилар.

Саҳиҳи Муслим, 699-ҳадисҲайз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у жунуб (бўлган) ҳолда — ухламоқчи бўлганида, ухлашдан олдин намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.

Саҳиҳул Бухорий, 643-ҳадисАзон китоби

Намозга иқомат айтилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир киши рўпара бўлиб (гаплашиб), иқомат айтилганидан кейин у зотни ушлаб турди (кечиктирди).