Сунани Насоий — 947-ҳадис

Намозни бошлаш китоби · Бомдодда Рум сурасини ўқиш

947-ҳадисСунани Насоий · Намозни бошлаш китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ شَبِيبٍ أَبِي رَوْحٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى صَلاَةَ الصُّبْحِ فَقَرَأَ الرُّومَ فَالْتَبَسَ عَلَيْهِ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ ‏ "‏ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يُصَلُّونَ مَعَنَا لاَ يُحْسِنُونَ الطُّهُورَ فَإِنَّمَا يَلْبِسُ عَلَيْنَا الْقُرْآنَ أُولَئِكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён хабар берди, Абдул-Малик ибн Умайдан, у Шабиб Абу Равҳдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у (Набий) бомдод намозини ўқиб, Рум (сураси)ни ўқидилар, аммо (қироатда) чалкашлик юз берди. Намозни ўқиб бўлганларидан кейин: «Биз билан намоз ўқиб, таҳоратни яхшилаб олмайдиган қавмларга нима бўлди? Албатта, ана ўшалар бизнинг Қуръан (қироатимиз)ни чалкаштирадилар,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 575-ҳадисНамоз китоби

Сизларга биз билан бирга намоз ўқишингизга нима тўсқинлик қилди? Бундай қилманглар. Бирингиз уйида намоз ўқиб бўлиб, сўнгра имомга (жамоатга) етиб келса ва у (имом) ҳали ўқимаган бўлса, у билан бирга ўқисин,…

Сунани Абу Довуд, 1377-ҳадисРамазон ҳукмлари

Булар кимлар? Булар Қуръан (ёд) билмайдиган одамлар, Убайй ибн Каъб эса намоз ўқияпти, улар унинг намози билан ўқияптилар. Тўғри қилибдилар, қилган ишлари нақадар яхши.

Сунани Насоий, 131-ҳадисТаҳорат китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар намоз учун таҳорат қилармидилар? Ҳа, Сизлар-чи? Биз ҳадас қилмагунимизча намозларни (бир таҳорат билан) ўқийверардик, Биз намозларни (бир) таҳорат билан ўқийверардик.

Саҳиҳи Муслим, 1295-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуръан ўқир эди; унда сажда (ояти) бўлган бир сура ўқир ва сажда қилар эди, биз ҳам у билан сажда қилар эдик — ҳатто баъзиларимиз пешонаси (қўядиган) жойини топмас эди.