حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ، لَهُ جَارِيَتَانِ أَرْضَعَتْ إِحْدَاهُمَا جَارِيَةً وَالأُخْرَى غُلاَمًا أَيَحِلُّ لِلْغُلاَمِ أَنْ يَتَزَوَّجَ بِالْجَارِيَةِ فَقَالَ لاَ اللِّقَاحُ وَاحِدٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا تَفْسِيرُ لَبَنِ الْفَحْلِ وَهَذَا الأَصْلُ فِي هَذَا الْبَابِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди (ҳ); ва бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Анас ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Амр ибн аш-Шарйддан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), ундан сўралди: бир кишининг иккита чўриси бор эди, улардан бири бир қизни эмизди, иккинчиси бир ўғил болани эмизди; ўша ўғил боланинг ўша қизни никоҳига олиши ҳалолми? Шунда у: «Йўқ, уруғ (манба) биттадир,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу «лабан ал-фаҳл» (эмизган аёлнинг эридан бўлган сути)нинг изоҳидир ва бу бобда асл шудир; бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.