حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ شَبِيبِ بْنِ غَرْقَدَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الأَحْوَصِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ، شَهِدَ حَجَّةَ الْوَدَاعِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَذَكَّرَ وَوَعَظَ فَذَكَرَ فِي الْحَدِيثِ قِصَّةً فَقَالَ " أَلاَ وَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْرًا فَإِنَّمَا هُنَّ عَوَانٌ عِنْدَكُمْ لَيْسَ تَمْلِكُونَ مِنْهُنَّ شَيْئًا غَيْرَ ذَلِكَ إِلاَّ أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاَ تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلاً أَلاَ إِنَّ لَكُمْ عَلَى نِسَائِكُمْ حَقًّا وَلِنِسَائِكُمْ عَلَيْكُمْ حَقًّا فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَى نِسَائِكُمْ أَلاَّ يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ مَنْ تَكْرَهُونَ وَلاَ يَأْذَنَّ فِي بُيُوتِكُمْ لِمَنْ تَكْرَهُونَ أَلاَ وَحَقُّهُنَّ عَلَيْكُمْ أَنْ تُحْسِنُوا إِلَيْهِنَّ فِي كِسْوَتِهِنَّ وَطَعَامِهِنَّ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " عَوَانٌ عِنْدَكُمْ " . يَعْنِي أَسْرَى فِي أَيْدِيكُمْ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳусайн ибн Али ал-Жуъфий ривоят қилди, у Зоидадан, у Шабиб ибн Ғарқададан, у Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвасдан (ривоят қилди), у деди: менга отам ривоят қилдики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Видў (хайрлашув) ҳажида ҳозир бўлган. Бас, у (Расулуллаҳ) Аллаҳга ҳамд ва сано айтдилар, эслатдилар ва ваъз қилдилар — у ҳадисда бир қиссани зикр қилди — сўнг: «Огоҳ бўлингки, аёлларга яхшилик қилишни ўзаро тавсия қилинглар, чунки улар сизларнинг ҳузурингизда (қўлингиздаги) асирлардир; сизлар улардан бундан бошқа нарсага эга эмассиз, магар улар очиқ фоҳиша (ёмон иш) билан келсалар (бошқа гап). Агар шундай қилсалар, уларни тўшакларида танҳо қолдиринглар ва уларни жароҳат етказмайдиган (енгил) уриш билан уринглар. Агар сизларга итоат этсалар, уларнинг зиёнига йўл изламанглар. Огоҳ бўлингки, сизларнинг хотинларингиз устида ҳаққингиз бор, хотинларингизнинг ҳам сизлар устида ҳаққи бор. Сизларнинг хотинларингиз устидаги ҳаққингиз — улар сиз ёқтирмайдиган кишиларни тўшакларингизга оёқ бостирмасликлари ва уйларингизга сиз ёқтирмайдиган кишиларга рухсат бермасликларидир. Огоҳ бўлингки, уларнинг сизлар устидаги ҳаққи — уларга кийим-кечаклари ва таомларида яхшилик қилишингиздир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Унинг «сизнинг ҳузурингизда авон (асирлар)» деган сўзининг маъноси: қўлингиздаги асирлар, демакдир.