حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ . فَقَالَ الَّذِي قُضِيَ عَلَيْهِ أَنُعْطِي مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا لَيَقُولُ بِقَوْلِ شَاعِرٍ بَلْ فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ حَمَلِ بْنِ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ وَالْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَقَالَ بَعْضُهُمُ الْغُرَّةُ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ أَوْ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ أَوْ فَرَسٌ أَوْ بَغْلٌ .
Бизга Али ибн Саъид ал-Киндий ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зоида ривоят қилди, Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳомила (чақалоқ, қориндаги бола ҳалок бўлиши) ҳақида бир қул ёки чўри (ғурра)ни (дият қилиб беришга) ҳукм қилдилар. Кимга қарши ҳукм чиқарилган бўлса, ўша киши: «Ичмаган, емаган, бақириб овоз чиқармаган киши учун-а (дият) берамизми? Бунга ўхшаш (қон) ҳадар (бекорга) кетади-ку,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, бу киши шоирнинг сўзидек (қофиялаб) гапиряпти. Йўқ, унда бир ғурра — қул ёки чўри (вожиб бўлади),» дедилар. Бу бобда Ҳамал ибн Молик ибн ан-Нобиға ва ал-Муғийра ибн Шуъбадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли ҳузурида амал шунга (биноан)дир. Уларнинг баъзилари: «Ғурра — қул ёки чўри, ёки беш юз дирҳамдир,» деди. Баъзилари эса: «Ёки бир от, ёки бир хачир,» деди.