حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا بَكَّارُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَاهُ أَمْرٌ فَسُرَّ بِهِ فَخَرَّ لِلَّهِ سَاجِدًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ بَكَّارِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ رَأَوْا سَجْدَةَ الشُّكْرِ . وَبَكَّارُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, бизга Баккор ибн Абдулазиз ибн Абу Бакра ривоят қилди, у отасидан, у Абу Бакрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир иш келиб, У бундан хурсанд бўлдилар ва Аллаҳга сажда қилиб йиқилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билан — Баккор ибн Абдулазизнинг ҳадисидан биламиз. Кўп илм аҳли олдида амал шунга биноандир, улар шукр саждасини (жоиз) деб кўрганлар. Баккор ибн Абдулазиз ибн Абу Бакра эса ҳадиси муқорибдир (ўртачадир).