حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ عِمْرَانَ الْقَطَّانِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، هُوَ ابْنُ الشِّخِّيرِ عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ، أَنَّهُ أَهْدَى لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَدِيَّةً لَهُ أَوْ نَاقَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَسْلَمْتَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَإِنِّي نُهِيتُ عَنْ زَبْدِ الْمُشْرِكِينَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " إِنِّي نُهِيتُ عَنْ زَبْدِ الْمُشْرِكِينَ " . يَعْنِي هَدَايَاهُمْ وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقْبَلُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ هَدَايَاهُمْ وَذُكِرَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الْكَرَاهِيَةُ وَاحْتُمِلَ أَنْ يَكُونَ هَذَا بَعْدَ مَا كَانَ يَقْبَلُ مِنْهُمْ ثُمَّ نَهَى عَنْ هَدَايَاهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, у Имрон ал-Қаттондан, у Қатодадан, у Язид ибн Абдуллаҳ — у Ибнуш-Шиххирдир — дан, у Иёз ибн Ҳимордан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир ҳадя ёки бир туя ҳадя қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Исломни қабул қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Мен мушрикларнинг ҳадясини (қабул қилишдан) қайтарилганман,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. «Мен мушрикларнинг забдидан қайтарилганман» деган сўзининг маъноси — уларнинг ҳадяларидир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мушрикларнинг ҳадяларини қабул қилар эдилар, деб ривоят қилинган, бу ҳадисда эса макруҳлик зикр қилинди. Эҳтимол, бу (қайтариш) У улардан қабул қилиб турган вақтидан кейин бўлиб, сўнг уларнинг ҳадяларидан қайтарган бўлиши мумкин.