حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عُلَىِّ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَيْرُ الْخَيْلِ الأَدْهَمُ الأَقْرَحُ الأَرْثَمُ ثُمَّ الأَقْرَحُ الْمُحَجَّلُ طَلْقُ الْيَمِينِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ أَدْهَمَ فَكُمَيْتٌ عَلَى هَذِهِ الشِّيَةِ " .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ривоят қилди, (у деди): бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, (у деди): бизга Ибн Лаҳиаъ хабар берди, Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Али ибн Робоҳдан, у Абу Қатода (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Отларнинг энг яхшиси — юзида оқ доғи ва юқори лабида оқлиги бўлган қора (отдир); сўнгра юзида оқ доғи бўлиб, оёқлари оқ, ўнг (оёғи) оқсиз (отдир). Агар қора бўлмаса, мана шу белгиларга эга бўлган кумайт (яъни қулоғи ва ёлида қоралиги бор қизил от),» дедилар.