حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَافَهُ ضَيْفٌ كَافِرٌ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلاَبَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ أَصْبَحَ مِنَ الْغَدِ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلاَبَهَا ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُؤْمِنُ يَشْرَبُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَشْرَبُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ سُهَيْلٍ .
Бизга Ишоқ ибн Мусо ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, бизга Молик ривоят қилди, Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)никига кофир бир меҳмон келди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у учун бир қўйни (соғишни) буюрдилар, у соғилди, (меҳмон унинг сутини) ичди, сўнг яна бирини (соғдилар), уни (ҳам) ичди, сўнг яна бирини, уни (ҳам) ичди — токи етти қўйнинг соғимини ичди. Сўнг эртаси тонгда Исломни қабул қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у учун бир қўйни (соғишни) буюрдилар, у соғилди, (лекин) у унинг соғимини (тўлиқ) ичолмади, сўнг у учун яна бирини буюрдилар, аммо у уни тугатолмади. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мўмин битта ичак (тўлгунча) ичади, кофир эса етти ичак (тўлгунча) ичади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Суҳайл ҳадисидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.