حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى، يُحَدِّثُ أَنَّ حُذَيْفَةَ، اسْتَسْقَى فَأَتَاهُ إِنْسَانٌ بِإِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ فَرَمَاهُ بِهِ وَقَالَ إِنِّي كُنْتُ قَدْ نَهَيْتُهُ فَأَبَى أَنْ يَنْتَهِيَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ وَلُبْسِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَقَالَ " هِيَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَكُمْ فِي الآخِرَةِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَالْبَرَاءِ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, ал-Ҳакамдан (ривоят қилди). У деди: мен Ибн Аби Лайлони: Ҳузайфа сув сўради, шунда бир киши унга кумушдан (ясалган) идишда (сув) келтирди. У буни (отиб) ташлади ва деди: «Мен уни қайтарган эдим, лекин у тўхташдан бош тортди. Дарҳақиқат, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумуш ва олтин идишларда ичишдан ҳамда ипак ва дибо (кийиш)дан қайтардилар ва: ‹Улар (кофирлар) учун дунёда, сизлар учун эса охиратда,› дедилар,» деб сўзлаб бераётганини эшитдим. (Абу Исо) деди: бу бобда Умму Салама, ал-Баро ва Оишадан (ҳам ҳадис келган). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.