حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لاَ يَخُونُهُ وَلاَ يَكْذِبُهُ وَلاَ يَخْذُلُهُ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ عِرْضُهُ وَمَالُهُ وَدَمُهُ التَّقْوَى هَا هُنَا بِحَسْبِ امْرِئٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْتَقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي أَيُّوبَ .
Бизга Убайд ибн Асбот ибн Муҳаммад ал-Қураший ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у Ҳишом ибн Саъддан, у Зайд ибн Асламдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мусулмон мусулмоннинг биродаридир; унга хиёнат қилмайди, унга ёлғон гапирмайди ва уни ёрдамсиз ташлаб қўймайди. Мусулмоннинг бутун (нарсаси) — унинг обрўйи, моли ва қони — бошқа мусулмонга ҳаромдир. Тақво мана шу ерда (қалбда)дир. Кишига ёмонлик сифатида ўзининг мусулмон биродарини менсимаслиги кифоядир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу бобда Али ва Абу Айюбдан ҳам (ривоятлар) бордир.