حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَهُوَ أَبُو حَاتِمِ بْنُ عَامِرٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ الزُّرَقِيِّ، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ عُمَيْسٍ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ وَلَدَ جَعْفَرٍ تُسْرِعُ إِلَيْهِمُ الْعَيْنُ أَفَأَسْتَرْقِي لَهُمْ فَقَالَ " نَعَمْ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ شَيْءٌ سَابَقَ الْقَدَرَ لَسَبَقَتْهُ الْعَيْنُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَبُرَيْدَةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . حَدَّثَنَا بِذَلِكَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، بِهَذَا .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Амр ибн Динордан, у Урвадан — у Абу Ҳотим ибн Омирдир — у Убайд ибн Рифоа аз-Зурақийдан (ривоят қилдики), Асмо бинт Умайс деди: «Ё Расулуллаҳ, Жаъфарнинг болаларига кўз тез тегади, уларга руқя (дуо) қилдирайинми?» Шунда У: «Ҳа, чунки агар бирор нарса қадарни ўзиб кета оладиган бўлса, уни кўз ўзиб кетарди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Имрон ибн Ҳусайн ва Бурайдадан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу (ҳадис) Айюбдан, у Амр ибн Динордан, у Урва ибн Омирдан, у Убайд ибн Рифоадан, у Асмо бинт Умайсдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳам ривоят қилинган. Буни бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халол ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ, Маъмардан, у Айюбдан, шу (зикр қилингани) билан (ривоят қилди).