حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ الدِّيَةُ عَلَى الْعَاقِلَةِ وَلاَ تَرِثُ الْمَرْأَةُ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا شَيْئًا . فَأَخْبَرَهُ الضَّحَّاكُ بْنُ سُفْيَانَ الْكِلاَبِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَيْهِ أَنْ وَرِّثِ امْرَأَةَ أَشْيَمَ الضِّبَابِيِّ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба, Аҳмад ибн Маниъ ва бошқа кўпчилик ривоят қилди, улар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан, у Саъид ибн ал-Мусайябдан (ривоят қилдики), дейишди: Умар деди: «Дият (қон пули) оқила (қариндошлар) зиммасидадир, аёл эса эрининг диятидан ҳеч нарса мерос олмайди.» Шунда аз-Заҳҳок ибн Суфён ал-Килобий унга (Умарга) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзига (хат) ёзиб, Ашям аз-Зибобийнинг хотинини эрининг диятидан ворисли қилишни (буюрганини) хабар берди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.