حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ عَلَى نَاقَتِهِ وَأَنَا تَحْتَ جِرَانِهَا وَهِيَ تَقْصَعُ بِجَرَّتِهَا وَإِنَّ لُعَابَهَا يَسِيلُ بَيْنَ كَتِفَىَّ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ وَلاَ وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ وَالْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَمَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوِ انْتَمَى إِلَى غَيْرِ مَوَالِيهِ رَغْبَةً عَنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً " . قَالَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لاَ أُبَالِي بِحَدِيثِ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ . قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ فَوَثَّقَهُ وَقَالَ إِنَّمَا يَتَكَلَّمُ فِيهِ ابْنُ عَوْنٍ ثُمَّ رَوَى ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Абу Авона, Қатодадан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абдураҳмон ибн Ғанмдан, у Амр ибн Хорижадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз туяларининг устида туриб хутба қилдилар; мен эса туянинг бўйни остида эдим, у кавшаниб турарди ва унинг сўлаги елкаларим орасига оқиб тушарди. Мен У: «Албатта, Аллаҳ ҳар бир ҳақ эгасига ўз ҳақини берган; меросхўрга васият йўқ. Бола тўшак (эгаси) учундир, зинокорга эса тош. Ким отасидан бошқани (отам деб) даъво қилса ёки улардан юз ўгириб, ўз мавлоларидан бошқасига нисбат берса, унинг устига Аллаҳнинг лаънати бўлгай; Аллаҳ ундан на сарф, на адл (фарз ва нафл) қабул қилмайди,» деяётганларини эшитдим. У деди: Аҳмад ибн ал-Ҳасаннинг шундай деяётганини эшитдим: Аҳмад ибн Ҳанбал: «Мен Шаҳр ибн Ҳавшабнинг ҳадисини парво қилмайман,» деди. У деди: Муҳаммад ибн Исмоилдан Шаҳр ибн Ҳавшаб ҳақида сўрадим, у уни сиқа (ишончли) деб баҳолади ва: «Унинг ҳақида фақат Ибн Авн гапирган,» деди. Сўнг Ибн Авн Ҳилол ибн Абу Зайнабдан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан ривоят қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.